شناخت موقعیت | کمک به نامگذاری احساس
کارگاه عملی · کمک به نامگذاری احساس · بخش 1 از ۴
هدف این بخش
گسترش واژگان هیجانی بدون تحمیل احساس به کودک.
یک موقعیت واقعیِ فرضی
کودک هنگام باختن بازی، مهرهها را کنار میزند و میگوید «دیگه بازی نمیکنم».
قبل از ارائه راهحل
آنچه رخ داده را از برداشتی که درباره علت آن دارید جدا کنید. در این موضوع مهم است که: فرق بین آنچه واقعاً دیدهاید (کنارزدن مهره) و برداشت خود (خشم/ناکامی) را بنویسید.
سه سؤال برای اندیشیدن
- دقیقاً چه رفتاری را مشاهده میکنم؟
- چه چیزهایی را هنوز نمیدانم؟
- از نگاه کودک یا اعضای دیگر موقعیت، چه توضیحهای دیگری ممکن است؟
تمرین کوتاه: یک موقعیت کمتنش و روزمره را به خاطر آورید و دو ستون «مشاهده» و «تفسیر» بنویسید. هدف، قضاوتنکردن درباره افراد است.
راهنمای ایمنی و حدود این آموزش
این بخش برای تمرین آموزشی عمومی است و تشخیص، رواندرمانی یا تضمین تغییر رفتار نیست. اگر نگرانی پایدار، خطر آسیب یا اختلال جدی در عملکرد وجود دارد، از متخصص واجد صلاحیت کمک بگیرید.
این سامانه از شما نام، تصویر یا شرح خصوصی کودک را در تمرینها دریافت نمیکند؛ برای ثبت یادگیری فقط دکمه «اتمام مرحله» را بزنید.